Handen in de klei
Deze zomer legden ruim 230 vakantiegangers tussen de pijnbomen en de oceaan hun telefoon weg om hun handen in de klei te steken. Achter deze workshops staat Lina, oprichter van Solua Atelier in Baskenland.
Voor haar eerste seizoen bij ons bedacht ze twee workshops: een boetseerworkshop en een workshop kleibeschilderen, open voor iedereen, van peuters tot volwassenen. In dit korte interview blikt Lina terug op haar zomer: haar inspiratie, haar ontmoetingen en wat ze hoopt dat iedereen meeneemt, verder dan het object zelf.
Klei en zon
Solua Atelier ontstond eind 2024, vanuit de wens om mijn passie voor creëren weer op te pakken. Ik begon met maken in mijn atelier, met klei. Ik hou van het contact met dit materiaal en de vrijheid die het biedt: de mogelijkheden zijn eindeloos.
Boetseren brengt echte rust. Een paar uur lang schakel je uit en maak je (weer) contact met je handen… en uiteindelijk met jezelf.
Zon, felle kleuren en de kleine geneugten van het dagelijks leven staan centraal bij Solua. Ik haal mijn inspiratie uit mijn omgeving, en in Baskenland hebben we behoorlijk geluk: een zonsondergang, de oceaan, aardbeien van de markt…
Ik maak kleurrijke stukken, kleine portiesjes vreugde om jezelf of een ander cadeau te doen, die je laten glimlachen.
De wereld van BonjourSauvage sprak me meteen aan: de hernieuwde verbinding met de natuur, de kunst van het vertragen, de uitnodiging om los te laten. Dat is precies wat ik in mijn workshops probeer over te brengen: een creatief rustmoment, eenvoudig en vrolijk, waarin we de tijd nemen om samen te creëren en naar huis gaan met een herinnering die je met je eigen handen hebt gemaakt.
Twee workshops, open voor iedereen
Dit seizoen gaf ik twee soorten workshops.
De eerste is boetseren. We maken snel kennis, ik stel verschillende inspiratiebronnen voor zodat iedereen een project kan kiezen, en daarna ontdekken we het materiaal en de basistechnieken. Stap voor stap begeleid ik de deelnemers, terwijl ik ze de vrijheid laat om zelf te experimenteren.
De tweede is kleibeschilderen. De deelnemers kiezen een of meer stukken die ik vooraf heb gevormd, laten zich leiden door speciaal voorbereide inspiratiekaarten en kiezen hun kleuren uit een ruim palet. We sluiten af met het vernissen van het stuk.
In beide gevallen werkt iedereen in zijn eigen tempo, wisselt ideeën uit, probeert dingen uit en gaat naar huis met zijn creaties, als vakantiesouvenir.
Tegen wie zegt ‘ik ben niet creatief’, zeg ik dat ze niet de eersten zijn en ook niet de laatsten! Je hoeft niet te kunnen tekenen: daar ben ik juist voor, om je stap voor stap te begeleiden. En zoals ik aan het begin van elke workshop zeg: er is geen druk op het resultaat.
Het gaat erom dat je het probeert en je laat meevoeren door de ervaring. Vaak sta je achteraf versteld van wat je hebt gemaakt.
“Je hoeft niet creatief te zijn: het gaat erom dat je het probeert.”
Een zomer vol ontmoetingen
Ik hou van het moment waarop de deelnemers de klei beginnen te vormen en hun eerste indrukken delen: ‘wat is dit rustgevend’. Ik vind het ook mooi als ze zo geconcentreerd zijn dat je een speld kunt horen vallen, en natuurlijk als ze trots vertrekken met wat ze hebben gemaakt.
En dan zijn er de kleine berichtjes aan het eind van een workshop. Iemand die nooit tijd neemt om te creëren en die enorm opknapte van dit moment. Iemand anders die het kind in zichzelf terugvond. Een ouder die me bedankt omdat de 15-jarige tiener, die eigenlijk niet mee wilde, het uiteindelijk geweldig vond.
Die woorden geven Solua zijn betekenis. Ze herinneren me eraan waarom ik elke ochtend met plezier opsta om dit werk te doen, ondanks de uitdagingen van het zelfstandig ondernemerschap.
Die diversiteit was echt fijn. Ik verwelkomde peuters van 2 jaar, moeders die even op adem wilden komen, gezinnen, tieners, volwassenen alleen of als stel. Beginners, maar ook mensen die al eerder met klei hadden gewerkt of hadden geschilderd.
Elke workshop was uniek, en zo kon ik mijn manier van begeleiden verfijnen, ongeacht leeftijd, niveau of ervaring. Vooral heeft het me bevestigd dat creatief bezig zijn met je handen heel verschillende mensen samenbrengt en makkelijk verbinding creëert.
Wat blijft, en wat komt
Het object is een mooi vakantiesouvenir. Ik stel me graag voor hoe al die creaties een plekje hebben gevonden in de huizen van de deelnemers. Maar vooral hoop ik dat ze de herinnering aan het moment bewaren, het plezier van het maken en de zin om tijd voor zichzelf te blijven nemen, om uit te schakelen en dingen te doen waar ze blij van worden.
Dit eerste seizoen hielp me te begrijpen wat vakantiegangers zoeken, heel verschillende mensen te begeleiden en week na week beter te worden.
Volgend jaar ga ik vooral aan mijn logistiek werken: meerdere workshops per week, van verschillende soorten, met elke keer al het materiaal mee… dat vraagt wat organisatie! De kern van de workshops verandert niet: toegankelijke, vrolijke momenten waarin we uitschakelen en gewoon genieten van het er zijn.
